Шақпақбаба ауылының тұрғыны Сабырбек Манабаев ел құрметіне адал еңбегімен бөленген азамат. Ол 1947 жылы Түлкібас ауданының Қарабастау ауылында дүниеге келген. Сабырбек ағамыз еңбекке ерте араласты. Орта мектепті бітірген соң отбасылық жағдайына байланысты еңбек жолын «Ильич жолы» ұжымшарында қарапайым жұмысшы болып бастайды. Жас жігіттің елгезектігін, кез келген істе тындырымдылығын байқаған ұжымшар басшылары оған үлкен сенім артып, алдына бір отар қойды салып береді. Құрғақ, көпірме сөзден гөрі нақты іске бейім салмақты Сабырбек көкеміздің мал шаруашылығына деген қызығушылығына үлкен де, кіші де тәнті болады.
Уақыт өте келе он жетідегі бозбала жұмысына ысылып, аға шопан атанады. Ақсу-Жабағылының баурайын төрт мезгіл мекен еткен шопан қарауындағы малдың қоңдылығын жоғалтпауды басты назарда ұстады. Отарынан шығын бермеді. Әр жүз саулықтан 107-113, кейінгі жылдары 130-138-ден төл өргізіп, «Ильич жолы» ұжымшарының маңдайалды шопандарының қатарынан көрінді.
Сондай-ақ, Сабырбек Манабаев мемлекетке өткізу жоспарын да үнемі асыра орындап жүрді. Ерінбей, талмай еткен еңбектің нәтижесі де көп кешікпей жемісін берді. «Мал шаруашылығының шебері», «Социалистік жарыстың жеңімпазы», «Алтын қолды шебер» атақтарына ие болған ол III дәрежелі «Еңбек даңқы» орденін омырауына тағып, Қазақ КСР Жоғарғы Кеңесінің Құрмет грамотасымен марапатталды. Қазақстан Компартиясының XIV съезіне делегат болып сайланды.
Сонымен қатар, Сабырбек Манабаев 1977, 1984, 1987, 1990 жылдары Шақпақ ауылдық Кеңесінің депутаты болып сайланады. Мал шаруашылығының майталманы, ел-жұртқа сыйлы Сабырбек аға 2010 жылы зейнеткерлікке шықты.
Шақпақбаба ауылдық округі ардагерлер кеңесінің төрағасы Тұрдықұл Айтжановтың айтуынша, шаңырағына шопандықтан құт дарыған қария әлі күнге дейін қоғамдық жұмыстардан қалыс қалмайды екен.
– Ол – ауылымыздың қадірменді қариясы, қоғам белсендісі. Жастарға өмірден түйгенін үйретуден жалықпайды. Еткен еңбегі кейінгі толқынға үлгі-өнеге. Сәкен 2003 жылы ауылдағы «Имам Ағзам» мешітін күрделі жөндеуден өткізіп беруге демеушілік жасады. Жақында Меккеге барып, қажылық парызын өтеп қайтты, – дейді ол.
Иә, ардагер ата бүгінгі берекелі тіршілігіне оп-оңай жете салған жоқ. Талай игілікті істердің жаршысы болумен қатар, бар саналы ғұмыры тынымсыз тіршіліктен тұрды. Бүгінде Құдай қосқан қосағы Сапаркүл апамызбен тату-тәтті ғұмыр кешіп, кіндігінен тараған алты перзентінен 18 немере, 5 шөбере сүйіп отыр. Ұл-қыздары өз мамандықтарына сай еліміздің әр түкпірінде жемісті еңбек етуде. Манабаевтар әулеті тамырын тереңге жайған, саялы бәйтеректей жайқалып өсуде.
Орынтай КӨМЕКОВ.
Түлкібас ауданы.
